Er is hier 'n prachtig meisje. - Ik dans met haar.
Je speelt goed, Victor. - Ik win graag.
Stilte alstublieft.
Ik heb een hele prettige mededeling.
Ik deel mee dat Dr. Yuri Zhivago...
die derde geworden is van heel Moskou...
zich verloofd heeft met...
Arme kerel.
Breng haar naar buiten. Naar buiten.
Ik zal de politie halen. - Nee.
Ik wil niet dat je de politie erbij haalt. Breng haar naar buiten.
Laat haar los.
Ons lot schijnt met elkaar verweven te zijn.
Ik was een goede vriend van je vader.
Ik weet dat u z'n zakelijke partner was.
Ik was bij z'n dood.
Ik heb ook contact met je broer.
We hadden gemeenschappelijke contacten.
Jij verstaat je vak.
Als mannen kan ik de bolsjewieken best bewonderen.
Zal ik zeggen waarom ?
Misschien winnen ze.
Ik zou Yevgraf graag ontmoeten.
Hij stuurde me 'n mooie brief. Hij vindt m'n gedichten mooi.
Dat had je vader prettig gevonden.
Je vader was geen slechte man, Yuri.
Ik kende 'm amper.
Misschien denk je van niet, maar hij aanbad je moeder.
Mag ik nog steeds op je beroepsgeheim rekenen ?
U bedoelt of ik de waarheid zal vertellen over...
dat meisje ? - Dat bedoel ik inderdaad.
U kunt vertrouwen op m'n beroepseer en zo.
Je bent kieskeurig.
Wat gebeurt er met zo'n meisje als u er klaar mee bent ?
Geïnteresseerd ? Ik geef haar aan jou.
Niet roken. U hebt 'n shock gehad.
Ik geef haar aan jou, Yuri Andreyevich.
Als huwelijksgeschenk.
Waar heb je dat meisje eerder gezien ?
Waarom zou ik haar eerder hebben gezien ?
Waar dan ?
Dat mag ik niet zeggen. Als arts...
Zeg 't maar niet, als het niet mag.
In bourgeoistermen was het oorlog met Duitsland.
In bolsjewistische termen was het tussen de hoogste klassen.
En 't maakte niet uit wie van beiden won.
De partij gaf me opdracht dienst te nemen.
Ik gaf 'Petrov' als m'n naam op.
Heel Europa schreeuwde om de overwinning.
Mijn taak, de taak van de partij...
was te zorgen voor de nederlaag.
Daaruit zou de revolutie voortkomen.
En de revolutie zou onze overwinning zijn.
We keken naar de ingelijfde boeren...
die hun eerste paar goede laarzen droegen.
Als de laarzen versleten waren, zouden ze wel luisteren.
Toen de tijd kwam, nam ik drie bataljons uit de frontlinie.
Voor 't moment was er niets te doen.
Er waren te veel vrijwilligers, als ik.
Nog steeds hadden sommigen betere motieven.
Zij zagen dat 't er om spande.
Levens van goede mannen werden verspild.
En van ongelukkigen ook. Ongelukkig met hun werk...
ongelukkig met hun vrouw en twijfelend aan zichzelf.
Gelukkige mannen werden geen vrijwilliger.
Ze wachten op hun beurt en zijn God dankbaar als die niet komt.
Zij die weer thuiskwamen ten koste van 'n arm of een been...
hadden geluk gehad.
Zelfs kameraad Lenin onderschatte de pijn aan de 1350 km frontlinie...
en onze vervloekte aanleg om te lijden.
In de tweede oorlogswinter waren de laarzen versleten.
Maar de linies hielden nog stand.
Hun overjassen vielen uit elkaar.
Hun rantsoenen waren schaars.
De helft ging zonder wapens tot de aanval over...
geleid door kerels die ze niet vertrouwden.
Kom op, rotzakken.
En zij die ze wel vertrouwden... - Kom op, kameraden.
Eindelijk deden ze waar alle legers van droomden.
Ze begonnen huiswaarts te gaan.
Dat was 't begin van de revolutie.
Deserteurs.
Vervangers.
Kom terug.
Blijf bij elkaar.
Blijf bij elkaar, dan komt 't goed.
Hou je klaar voor ze.
Keer ze de rug toe, mannen.
Kom mee terug.
Luister, mannen.
15 km verderop staan Duitsers.
Echt waar. Ze komen er aan.
En snel ook.
Jullie hebben ze erdoor gelaten.
Ze komen voor jullie vrouwen en huizen... jullie land.
Jouw land, officier.
Ja, mijn land.
Terug in de rangen.
Bent u verpleegster ?
Bent u in orde ?
Help mij dan.
Ik ben geen echte verpleegster, maar een vrijwilligster.
Waarom bood u zich aan ? - Ik kwam m'n man zoeken.
Ooit 'n operatie gezien ?
De Duitsers zitten in 't volgende dorp, broeders.
Gaat 't ?
Heb je je man gevonden ? - Nee.
We kunnen er beter vandoor gaan.
Je kijkt me vaak aan alsof je me kent.
Ik heb je eerder gezien. Vier jaar geleden. Op kerstavond.
Was jij daar ook ? Geen wonder dat je me zo aanstaart.
Kende je Victor Komarovsky ?
De jonge man die je kwam halen, was erg moedig.
Door hem voelden wij ons erg zwak. Ook door jou.
De juiste man om neer te schieten.
Had ik hem maar nooit ontmoet.
De tsaar zit in de gevangenis.
Lenin is in Moskou.
De burgeroorlog is begonnen. - Goed.
Een burgeroorlog... goed ?
Niet goed, kameraad zuster. Onvermijdelijk.
Maar Lenin... in Moskou.
Die Lenin, wordt hij onze nieuwe tsaar ?
Geen tsaren meer, geen heersers meer.
Alleen arbeiders in een arbeidersstaat.
Bent u arts ? Wilt u me volgen ?
Dit kan ik niet aan. - Bevel van de voorlopige regering.
Je zult wel moeten, vriend.
Als je kon zien hoe hard we hier gewerkt hebben...
vergeef je me vast dat ik niet vaker schrijf.
Van wanneer is de brief ? - 20 juli.
Acht weken geleden.
Nu schijnt de oorlog voorbij te zijn. Het ziekenhuis loopt leeg.
Ik wil weer gedichten schrijven. Als ik dat tenminste nog kan.
Larissa Antipova is er nog. Ik bewonder haar steeds meer.
Ze heeft die vreemde genezende gave.
Vaak doet ze 't verkeerde, maar 't loopt altijd goed af.
Kan oom Alex zijn Engelse tabak nog krijgen ?
En hoe is 't met tante Anna ?
Hij heeft m'n brief niet gekregen.
Vreemd dat hij niet weet dat ze dood is.
Ik zie niet wat voor verschil 't maakt.
Daar gaan ze weer.
Laat ze voor eens en altijd beslissen...
welke bende bandieten dit land gaat regeren.
Kop op, Sergei.
Wil je niet naar huis ?
Ze vechten thuis.
Rode garde, Witte garde... Deze oude man heeft genoeg gehad.
Uw edele is een vriendelijk heer.
En de zuster is een lieve dame.
Klaar ? - Bijna.
Binnenkort ben je bij je dochtertje.
Als ik 'n trein kan krijgen.
Ik wil niets liever dan bij Katya zijn.
Maar nu we weggaan, voel ik me droevig.
Echt droevig.
We zijn hier 'n hele tijd geweest.
Dit moet ooit een prachtig huis geweest zijn. Denk je niet ?
Wat ga je doen ?
In Gradov ?
Ik red me wel. - Kon ik dat maar geloven.
Je kunt een wasserij beginnen.
Wat ga jij doen ? - Terug naar 't ziekenhuis.
Dat jij daar werkt.
Ik kwam er altijd langs op weg naar school.
Ga je wel 's naar Moskou ? - Vanuit Gradov ?
Zou er maar iemand voor je zorgen. Maar dan zou ik jaloers zijn.
Zhivago, zeg dat niet.
Liefste, niet doen.
Kijk nou wat ik doe.
We zijn 6 maanden samen geweest. Onderweg en hier.
En er is niets gebeurd waar je tegen Tonya over hoeft te liegen.
Ik wil niet dat je om mij moet liegen.
Begrijp je dat, Yuri ?
Jij begrijpt alles.
Schiet op, kameraden. Ik heb haast.
Ga je naar huis, Kirill ?
Naar Petrograd. De Rode garde.
En je vrouw dan ?
Soms moeten vrouwen wachten, kameraad.
Gegroet, weledele dokter.
Wil je een wijze raad ? - Zei de molensteen tegen het graan.
Pas je aan.
Ik zal uw edele nooit vergeten.
Tot ziens, Zhivago.
De dokter is een heer. - Vast.
Het is een goede man.
God maakt goede mensen zwak.
Kameraad Yelkin is onze gedelegeerde. Hij woont hier.
Hoe maakt u 't ? Welkom.
U hoeft ons niet welkom te heten, kameraad.
Kameraad Kaprugina is de voorzitster...
van 't bewonerscomité.
Uw ontslagpapieren ?
Ik heb ze zelf getekend.
Heilig Kruis...
Het Heilig Kruis Ziekenhuis. - Het 2e Hervormde Ziekenhuis.
Het kon wel 'n hervorming gebruiken.
Medici moeten direct aan de slag. - Er heerst geloof ik tyfus.
U luistert naar kwaadsprekers. Er heerst geen tyfus in de stad.
Ik zal morgen beginnen.
Als u gaat werken, krijgt u een rantsoenboekje.
Ik heb altijd gewerkt.
Wat is er aan de hand ? - Jij.
Dit ene huis had ruimte genoeg voor dertien gezinnen.
Dit is een betere regeling, kameraden. Rechtvaardiger.
Het is ook rechtvaardiger, maar het klinkt gek.
Ben je blij om thuis te zijn ?
Sasha ? - Wie anders ?
Dit is je vader, Sasha.
Stoute jongen. - Zeg dat niet.
Mag ik binnenkomen ?
Let op.
Ik steek nu de laatste helft van de laatste sigaar in Moskou aan.
Was 't lekker ? Zeg iets.
Het was erg lekker, Tonya.
Ze heeft die salami drie maanden bewaard.
Geruild voor een klok.
Ze is een wonder. Zie je dat ? Koffie.
Heb je nog gedichten geschreven ? - Vrij veel.
Goed ?
Ja, ik denk 't wel.
Mag ik ze lezen ? - Natuurlijk.
Wat is er met Antipova gebeurd ? Je brieven stonden er vol van.
Dat zal wel.
Het meisje dat Komarovsky neerschoot, hè ?
Ze is naar huis, naar haar dochtertje.
Dus we zullen haar niet ontmoeten ? Wat jammer.
Vaarwel, aardse geneugten.
Ik zie niet hoe we deze winter in leven moeten blijven.
U hebt niet 't recht me bij m'n werk weg te halen.
U eigent u macht toe.
Uw houding is opgemerkt, weet u.
U had de districtarts moeten roepen.
Ik wil dat dit onopgemerkt gebeurt. - Wat is het ? Tyfus ?
Hij moet vervoerd worden.
Het is geen tyfus...
maar 'n andere ziekte die we hier niet kennen: Honger.
Dat schijnt u voldoening te geven.
Het schenkt mij voldoening dat u 't toegeeft.
Waarom ? - Omdat het zo is.
Uw houding is opgemerkt, weet u.
De kachel is uit.
Geen wonder dat ie zo mager wordt.
Ze zet 'm uit als jij weggaat en steekt 'm aan voor je thuiskomt.
We hebben niet genoeg brandstof.
Ik vond 't beneden m'n waardigheid om 'n man die steelt te arresteren.
Maar de partij geeft niets om waardigheid.
Eén man die hout steelt is zielig.
5 miljoen mensen op zoek naar brandstof breken een stad af.
Dat was de eerste keer dat ik m'n broer zag.
En ik wist dat ik de partij niet zou gehoorzamen.
Was 't de bloedband tussen ons ?
Broers zullen hun broer verraden.
En als politieagent zou ik zeggen:
Als je de broer van 'n man hebt, ben je al halverwege.
Het was ook niet de bewondering voor een betere man.
Ik bewonderde hem wel, maar niet omdat hij beter was.
Ik heb betere mannen dan ik geëxecuteerd met een pistool.
Nu zult u leven zoals wij, dokter.
Breng dat terug.
Moet je 'zijne excellentie' horen.
Ik wil geen anarchie. Dit moet netjes gebeuren.
We verdelen de ruimte opnieuw, kameraad.
50 vierkante meter voor uw kleine gezin.
Verdomme, wiens huis is dit eigenlijk ?
Goed dan.
En mijn spullen ? - Die zijn opgeslagen.
Ze zijn gestolen.
Wacht 's even.
En waar hebt u dit vandaan ? - Uit een omheining.
Ik vertelde ze wie ik was.
De oude man was vijandig. Het meisje op haar hoede.
Mijn broer...
leek erg blij.
Ik denk dat alleen 't meisje hun situatie inzag.
Je bent zoals ik me je voorstelde. Mijn politiek geweten.
Ik vroeg of hij dat zelf niet had.
En dus sprak hij over de revolutie.
Je pakt onrechtvaardigheid aan door de tumoren weg te snijden.
Als hij er zo over dacht, moest hij bij de partij komen, zei ik.
Tumoren wegsnijden is een zware operatie.
Ondertussen moet je in leven blijven door te leven.
Toen dacht ik dat dat niet waar was.
Hij zei wat ie van de partij vond. Ik was bang voor hem.
Hij was 't met ons eens om subtiele redenen...
net als zijn gedichten.
Zoiets kan in één nacht voorbij zijn en dat zei ik ook.
Ik kan nu niet goedkeuren wat je morgen doet.
Hij had een strop om z'n nek en wist 't niet.
Ik vertelde 'm wat ik over z'n gedichten had gehoord.
Niet mooi ?
Wie vond ze niet mooi ?
En waarom niet ? - Dus vertelde ik hem dat.
Vind jij ze ook 'persoonlijk' en 'gemakzuchtig' ?
Ik loog...
maar hij geloofde me.
Het deed me iets dat mijn mening er toe deed.
Het meisje wist dat ze in de stad niet konden overleven...
met wat daar ging gebeuren.
Ik drong erop aan dat ze naar 't platteland gingen.
We hebben... hadden een landgoed in Varykino.
Daar kennen de mensen ons. - Hij werkte niet tegen.
Ik bood aan voor passen te zorgen...
en zei wat ze hier moesten achterlaten.
Ik was zo onbeleefd om hem om een gedichtenbundel te vragen.
Zo gingen we uit elkaar.
Misschien zei ik dat we elkaar terug zouden zien...
maar misschien ook niet.
Alleraardigste accommodatie.
Erg goed.
Ik ben 'n intellectueel. - Hou je kop, intellectueel.
Hou jij je kop, hielenlikker.
Dwangarbeid.
U vertrekt morgenochtend.
Gezondheidsvoorschriften voor de reis:
De nachtemmer moet elke ochtend geleegd worden.
Stro moet iedere 10 dagen vervangen worden.
Als er geen vers stro is, moet 't oude worden gekeerd.
Dit is desinfecteermiddel. Gebruik het.
Er reizen vrijwillige arbeiders mee. - Leugenaar.
U bent verplicht ze te helpen.
In één rijtuig reizen helden van de Sovjetvloot.
Idioten zijn 't.
Over elf dagen komt u door het Oeralgebergte.
Daar zijn de Witte garde, de koelakken...
en andere reactionaire elementen onlangs actief geweest.
Het militaire comité verzekert u...
dat alle criminelen uit het gebied zijn verdreven...
door het Rode leger onder commando van Strelnikov.
Da's pas een kerel. Applaus.
De spoorlijn is nu zeker vrij.
Lang leve de revolutie. - Lang leve de anarchie.
Hielenlikker. Bureaucraat.
Is dat nodig ?
Ik heb getekend voor zes vrijwilligers.
Ik ben een vrij man, hielenlikker.
Daar kun je niets aan veranderen.
Ik ben de enige vrije man op deze trein.
Jullie zijn allemaal vee.
Help me, broeders. In godsnaam.
Het kind is dood.
Het was mijn kind niet. Nu is zijn zieltje in de hemel.
Wie heeft het gedaan, kameraad ? De kozakken ?
Nee... Strelnikov.
Jullie moeten iets gedaan hebben. - Wij niet, kameraad.
Hij zei dat we de kozakken paarden hadden verkocht...
maar dat waren die schoften in Kuniko. Hij geloofde ons niet.
U loog vast.
God is mijn getuige. - Niet waar.
Commandant Strelnikov is een groot man.
Een aanvoerder, Sasha, en hij leeft op water en brood.
Dat zeggen ze.
Niemand weet waar hij vandaan komt...
en ze weten nooit waar ie zit. - Hij zit achter de linies.
Iemand zoekt hier moeilijkheden.
O nee, niet weer.
Wat nou weer ?
Maak je niet druk, vader. Ga slapen.
Ik weet wat ik ga doen.
Het Oeralgebergte.
Daar gaan we heen, schat.
Door de bergen, het bos in. Daar is het warmer.
Zitten er wolven in het bos ?
Dat is Strelnikov.
Papa...
Wat is dat voor herrie ? - Een waterval.
Nee, dat andere geluid.
Kanonnen, Sasha.
Zijn ze aan 't vechten ? - Ik denk 't wel. Het is ver weg.
Ga maar slapen.
Grijp 'm.
Kijk 's.
Meer niet ?
Neem hem mee.
Wie heeft je gestuurd, Zhivago ?
Niemand, commandant.
Ik ga naar Yuryatin. Mijn vrouw en kind zitten op die trein.
Dat hebben we nagetrokken.
In je dokterskoffer lijkt een mes onschuldig.
Misschien reis je daarom ook met je vrouw en kind.
Yuryatin wordt bezet door de kozakken.
Ga je er daarom heen ? - Wij gaan naar Varykino.
Yuryatin wordt onder vuur genomen.
Ik ben geen agent van de Wit-Russen, commandant.
Nee. Dat geloof ik ook niet. Ga zitten, dokter.
Neem mee.
Zo raar is het anders niet. Er zijn al aanslagen geweest.
Ben je de dichter ?
Vroeger bewonderde ik jouw poëzie.
Nu hoor ik het niet meer te bewonderen.
Ik hoor het belachelijk persoonlijk te vinden.
Gevoelens en liefde zijn nu onbelangrijk geworden.
Je bent 't niet met me eens.
Het privé-leven in Rusland is dood.
Vermoord door de geschiedenis.
Ik zie hoe je me haat.
Ik haat uw woorden, maar ik zou u er nooit om doden.
Je hebt een broer ?
Ja. Yevgraf, de politieman. - Dat wist ik niet.
Heeft hij je hierheen gestuurd ? - Nee, Yevgraf is een bolsjewiek.
Ik weet niets van deze dingen. - Jij weet een heleboel.
Toen je binnenkwam, herkende je me. Hoe kan dat ?
Heeft iemand je foto's van mij laten zien ?
Ik weet zeker dat je me herkende.
Ik heb u al 's eerder gezien, commandant.
Wanneer ? - Zes jaar geleden.
Op kerstavond.
Ben je daar geweest ? Of weet je het van iemand ?
Ik verzorgde de man die door uw vrouw werd verwond.
Waarom noem je haar mijn vrouw ?
Ik heb haar opnieuw ontmoet. We waren samen aan het front.
Als ze bij u is, zal ze vast borg voor me staan.
Ik heb haar sinds de oorlog niet meer gezien.
Ze is in Yuryatin.
Yuryatin ?
Het privé-leven is dood...
voor iedere man met een beetje mannelijkheid.
We hebben in Mink 'n staaltje van jouw mannelijkheid gezien.
Ze hadden paarden aan de kozakken verkocht.
Het was het verkeerde dorp. - Dat zeggen ze altijd.
Een dorp is platgebrand, maar mijn standpunt is duidelijk.
Jouw standpunt. Hun dorp.
En wat ga je met je vrouw en kind in Varykino doen ?
Gewoon leven.
Breng hem weg. Hij is onschuldig.
U hebt geluk gehad.
We zijn omgeleid. Waarheen ? - Ja, Varykino. Eindpunt.
Wat prachtig.
Alexander Maximiovich ?
Ik ben 't, Petya.
Kom nou, dat is allemaal voorbij.
Hoe komen we bij 't huis, Petya ?
Zoals vroeger, uw edele.
Kijk, Sasha.
Wat is dat, Petya ? Een bosbrand ?
Dat is Yuryatin.
Eerst de roden, dan de witten. En nu de roden weer.
Dat is Strelnikov. Zijn hart is vast dood.
We zijn er bijna, Sasha. - Nog 10 kilometer.
Is 't zo ver ? Wat vergeet je dat snel. Hoe staat het ermee ?
Best goed, uw edele. Het is afgesloten.
Varykino.
Alles is afgesloten, ziet u.
Het gerechtelijk comité van Yuryatin...
heeft mijn huis onteigend, uit naam van het volk.
Ik hoor ook bij het volk.
Dat zouden ze contra- revolutionair noemen.
Petya heeft ons hierheen gebracht.
Dat betekent dat hij ook contra- revolutionair zou zijn.
Ze schieten contra- revolutionairen dood.
Het zijn niet de roden in de stad, maar in het bos. De partizanen.
Ze zijn overal en doen waar ze zin in hebben.
We willen 'n dak boven ons hoofd. - En wat grond.
Kan dat nergens ?
Ze hebben het boerderijtje niet op slot gedaan.
Hier redden we ons wel.
De kachel werkt.
Ik ga wat meubilair zoeken. - En pootaardappelen ?
Ik ben bang dat de tuin verwaarloosd is.
Als je een Rus blootlegt, komt er een boer te voorschijn.
Hij werkt wel als een boer, maar is 't niet.
Het kan me niet schelen, Tonya.
Dit is een goed leven. - Dat is 't zeker.
Jullie zullen hierop terugkijken als een goede tijd.
Blij om de verwachte aankomst, Yuri.
Hier is Anna geboren, weet je. - Dat wist ik niet.
Daar komt de gevleugelde Mercurius.
Hij kijkt een beetje bedrukt.
Wat is er voor nieuws uit Yuryatin ?
Er is geen spek en geen suiker. Volgende week olie.
Bloem, koffie... en dit...
Slecht nieuws ?
Nee, toch ? Niet nog 'n afstraffing.
Strelnikov is weg.
Dat is toch goed ? - Hij is in Mantsjoerije, zeggen ze.
Dát is het nieuws.
Ze hebben de tsaar doodgeschoten.
En z'n hele familie.
O, wat een barbaren.
Waarom was dat nodig ?
Om te laten zien dat er geen weg terug is.
Waarom ga je niet naar Yuryatin, Yuri ?
Ja. Waarom niet, jongen ?
Wat is er in Yuryatin ? - Het is geen Petersburg.
Maar er is een goede bibliotheek, als ie nog bestaat.
Ga nou maar.
Nee, ik denk 't niet.
Trouwens, de wegen zijn geblokkeerd.
Zhivago ?
Hoe is 't ?
Wat doe jij hier ? - Wij wonen in Varykino.
Waarom in Varykino ? - We moesten toch ergens heen.
Maar... hierheen.
Ik kwam hierheen om mijn man te zoeken.
Strelnikov, die ben ik tegengekomen.
Tegengekomen ?
Hoe lang woon je hier al ?
Ongeveer een jaar.
Alleen ? - Met Katya.
Waar is Katya nu ? - Op school.
Is Tonya bij je ? - Iedereen.
En Sasha ? - Natuurlijk.
Wat doen we nu ? - Ik weet 't niet.
Het is nog erg vroeg, hè ? - Half zeven.
Wat doe je ? - Niets. Ik kon niet slapen.
Is er iets ?
Zal ik thee zetten ?
Hallo. We hebben naar u geroepen. - Ik hoorde niets.
Hallo, Lara.
Hoe gaat 't met Olya ? - Ze wordt steeds erger.
Ze gaf ons de hele morgen B.O.
Dat is Burgerlijke Opvoeding.
Prima, Katya.
Dat is de tsaar.
De tsaar is de vijand van het volk.
Dat wist ie zelf niet. - Dat had ie moeten weten.
Dat zou kunnen.
Weet u niet wat B.O. is ? Gaat uw zoontje niet naar school ?
Ruik 's.
Dit wordt een kampioen.
Ik ga naar Yuryatin, schat.
Ik ga morfine en een desinfecteermiddel halen.
Ik heb geen morfine nodig. - Je weet maar nooit.
Vandaag in elk geval niet. - Maar 't is bijna zover.
Ben je voor donker terug ?
Doe wat je het beste lijkt.
Ik kom niet terug. - Ik begrijp het.
Nooit, Lara.
Begrijp je ?
Geloof je me ?
Kameraad dokter, ik heb een arts nodig.
Ik heb een vrouw en kind in Varykino.
En een liefje in Yuryatin.
Kameraad, wij zijn rode partizanen.
En we schieten deserteurs dood.
Waar brengt u me heen ? - Naar 't front.
En waar is dat front ? - Goeie vraag.
Waar de vijanden van de revolutie zitten.
Kozakken, koelakken... Dat is het front.
En daar waar een bourgeois zit. Een dubieuze dichter...
die voor een privé-leven kiest, dat is ook het front.
Hoe lang moet ik hier blijven ? - Zolang als we u nodig hebben.
Nou, dat was makkelijk.
We gaan kijken wat we hebben aangericht.
St. Michael's Militaire School.
Oude rotzak.
Het maakt niks uit.
Heb jij ooit van een vrouw gehouden, Razin ?
Ik heb een vrouw en vier kinderen gehad.
Hij is 'n goede kameraad geweest en 'n goed arts.
We hebben hem bij z'n vrouw en kind weggehaald.
Maar dat is niet van belang.
Wat is dan wel van belang, kameraad commissaris ?
Dit is belachelijk. De dokter blijft.
Ik voer hier het bevel. - We voeren samen het bevel.
Ik kan u laten executeren.
En kun je de partij ook laten executeren ?
De militaire strijd neemt af, de politieke strijd neemt toe.
De militairen hebben hun taak volbracht.
Mensen worden politiek beoordeeld...
zonder dat men rekening houdt met hun militaire achtergrond.
Er zitten hier nog witten. De dokter blijft.
Daarmee is de vergadering ten einde.
Waar ga je heen, kameraad ?
Ben je op de vlucht, kameraad ?
Soldaten...
Rode of witte soldaten ? - Soldaten.
Is dit Yuryatin ?
Wat is er met Varykino gebeurd ? - De mensen uit Moskou ?
Ze zijn weggegaan. Er is niemand in Varykino.
God, wat ben ik blij. Je leeft.
Iemand zag je in de buurt van de stad.
Je gaat zeker naar Varykino, dus ga ik er met Katya heen.
Ik heb in ieder geval wat aardappels achtergelaten.
Doe de deksel op de pan, anders eten de ratten ze op.
Ik ben zo blij.
Het is in orde, Yuri. Ze zijn veilig.
Ze zijn in Moskou.
Allemaal. Ze zijn veilig.
Ik heb een brief voor je. Ik heb 'm al drie maanden.
En hij deed er drie maanden over. Hij komt uit Moskou.
Ik denk van Tonya. Hij is aan jou gericht, op mijn adres.
Ze kwam naar Yuryatin om jou te zoeken.
Iemand stuurde haar naar mij. - Hebben jullie elkaar ontmoet ?
Ze is erg aardig.
Mijn allerliefste...
ik stuur deze brief naar Larissa Antipova...
want als God wil datje nog leeft...
denk ik datje daarheen zult gaan.
Yuri, we hebben een dochtertje. Ze heet Anna.
Vader doetje de groeten.
Sasha is hard gegroeid. Hij is nu een grote jongen.
Als we over jou spreken, huilt hij en is hij ontroostbaar.
Dit moet ik je nog vertellen. We worden gedeporteerd.
We weten niet of je toestemming krijgt om je bij ons te voegen.
Een Parijse organisatie weet waar we zijn.
Niets is zeker. Ik schrijf dit in de haast.
Ze komen ons halen. God zegene je.
Ik moet eerlijk toegeven dat Antipova een goed mens is.
Toen ze naar Moskou gingen, heeft ze hier iets achtergelaten.
Mag ik binnenkomen ?
Yuri Andreyevich, jij bent nogal veranderd.
Absoluut.
Larissa... Jij bent nog steeds dezelfde.
Ik kom uit Moskou.
Ik ben onderweg naar Wladiwostok.
Ik kom mijn hulp aanbieden. - Die willen we niet.
Spreek voor jezelf. - Die willen we niet.
Je hebt twee jaar bij de partizanen doorgebracht.
Je bent niet ontslagen, dus ben je 'n deserteur.
Je familie is betrokken bij een emigratieorganisatie.
Dat zijn de technische feiten.
Maar je levensstijl, alles wat je zegt en denkt...
je gepubliceerde gedichten, alles is overduidelijk subversief.
Je dagen zijn geteld. Tenzij ik je help.
Wil je dat ik je help ?
Wacht even, Yuri.
Drie glazen, Larissa.
Je moet de ernst van de situatie onder ogen zien.
Onderschat me niet.
Praktisch en moreel gezien ben ik niet de man die jij denkt.
Hoe weet u dit allemaal over Yuri ?
Hoe kunt u helpen ?
Ik kan en zal helpen. Is dat niet voldoende ?
De kust in het oosten is onderontwikkeld.
Buitenlandse Zaken...
wil daar een onafhankelijke staat vormen.
Op die manier kunnen we met de buitenwereld communiceren.
Ik heb goede contacten in het Verre Oosten.
Ik ben benoemd tot minister van justitie.
Vertrouwen de bolsjewieken jou ? - Ze kunnen me gebruiken.
Kijk, zo kan ik jullie helpen.
Jullie gaan mee naar de kust en vandaar waar jullie heen willen.
Naar Parijs... of niet.
Je kunt maar beter weggaan.
Dat onvoorstelbare egoïsme van jou is niet te verdragen.
Larissa loopt ook gevaar.
Doordat ze contact heeft met mij ? - Jij bent maar klein grut.
Door haar verbintenis met Strelnikov.
Ik heb Strelnikov nooit ontmoet. - Je bent met hem getrouwd.
Ik ben met Pasha Antipov getrouwd.
Dat begrijp ik best. Maar zij niet.
Je wordt in de gaten gehouden.
Een echtgenoot is een kleverig soort handelswaar.
Ga weg.
Heb je nog meer van die verheven idiotie ?
Je moet aan je kind denken.
Dit is suiker voor het kind. - Ik wil 't niet hebben.
Weiger je mijn suiker aan te nemen ?
Hoe durf je mij iets te weigeren ?
Ik ben in alle vertrouwen naar jullie toe gekomen.
Blijf dan maar wachten tot ze je te pakken nemen.
Je krijgt je straf nog wel.
Je denkt zeker dat je onberispelijk bent.
Je bent niet onberispelijk.
Ik ken je langer dan vandaag.
We zijn allemaal uit hetzelfde hout gesneden.
Lara... Hij is een smeerlap.
Ik wou dat 't nooit gebeurd was.
Maakt 't iets uit ? - Niet dan ?
Voor mij niet.
Zullen we op de trein stappen ?
Ze zullen ons ter plekke arresteren.
Ik wil hier niet blijven en afwachten.
We kunnen naar Varykino gaan.
Daar zullen ze vroeg of laat achterkomen.
Als onze dagen geteld zijn, Yuri...
kunnen we er beter van genieten...
voor we van elkaar gescheiden worden.
Anna heeft me aan deze tafel leren schrijven.
Lara.
Dat ben ik niet, Yuri.
Jawel.
Dat ben jij.
Er huilt een wolf, Yuri.
Ik heb ze gezien. Ze zijn bang. Ze zullen ons geen kwaad doen.
Ik weet 't.
Dit is een afschuwelijke tijd om in te leven.
Het had zo mooi kunnen zijn als we elkaar eerder hadden gekend.
We zouden getrouwd zijn en kinderen hebben gehad.
Had je liever een jongen of een meisje gehad ?
Ik denk dat we gek worden...
als we daaraan gaan denken. - Daar zal ik altijd aan denken.
Ga je vandaag schrijven ?
Victor.
We dachten dat 't...
Gaan jullie maar.
Er staat een trein in Yuryatin voor mij en mijn assistenten.
Jullie zullen veilig en comfortabel reizen.
Ik ga niet met je mee. - Ik ga niet zonder jou.
En daarmee uit.
Ik wil Yuri Andreyevich alleen spreken.
Strelnikov is dood.
Doe alsjeblieft niet zo ontdaan. Hij was een moordenaar.
Zie je hoe Larissa hiermee te maken heeft ?
Als je het niet ziet, ben je 'n idioot.
Ze was zijn vrouw.
Waarom denk je dat ze haar niet hebben gearresteerd ?
Ze hielden haar in 't oog omdat ze op Strelnikov wachtten.
Ze dachten dat hij naar zijn vrouw zou gaan. Ze kenden 'm niet.
Toch wel. Ze hebben hem niet ver hiervandaan gevangen genomen.
Hij kwam openlijk voor z'n identiteit uit.
Hij drong erop aan dat ze hem Pavel Antipov noemden.
Hij weigerde naar de naam Strelnikov te luisteren.
Onderweg naar de executie pleegde hij zelfmoord.
Vertel dit niet aan Lara. - Ik ken Lara even goed als jij.
Ze heeft gediend waarvoor ze moest dienen.
Deze mannen zijn vandaag mijn escorte.
Morgen komen ze haar halen voor het vuurpeloton.
Ik weet hoe je over me denkt.
Als jij niet met me meegaat, komt zij ook niet.
Dus je gaat mee ?
Accepteer je mijn bescherming op mijn voorwaarden ?
Of ben je zo bijzonder gevoelig...
dat je er een vrouw en kind aan opoffert ?
Er staan een paar koffers.
Instappen.
Hoeveel ? - Wij allemaal.
Er is niet genoeg plaats. - Er moet genoeg plaats zijn.
Ik kom met de slee. - De trein kan niet wachten.
Ga maar vast. Ik haal je wel in.
We zien je wel. - Schiet op.
Dat was het dan. Je man komt niet.
Ouwe dwaas.
Dacht je nou echt dat hij met jou mee zou gaan ?
Die vent is gek.
Vanuit Mongolië kan hij naar China gaan.
Hij gaat nooit weg uit Rusland.
Dan blijft ie maar. Jij bent toch meegegaan ?
Natuurlijk, het was je plicht als moeder.
Dat is waar, Victor.
Ik draag het kind van Yuri.
Ik werd ergens in het Verre Oosten geboren.
Ik denk in Mongolië.
Jij werd dat jaar geboren. - En velen met mij.
Maar die heten geen Tonya Komarova.
Er zijn er meer met die naam. - Met blond haar en blauwe ogen ?
Die op haar achtste kwijtraakte in 't Verre Oosten ?
Hoe kwam het dat ze je kwijtraakten ?
Ik weet het niet meer. - Je herinnert je vast wel iets.
Ik zal vertellen hoe ik je moeder heb ontmoet.
Als ze mijn moeder was, kameraad generaal.
Ik pikte m'n broer op in Moskou, op straat.
Z'n voedselbonnenboekje was vierde klas. Hij was ondervoed.
Maar 't kon hem niet schelen.
Ik dacht dat hij gelukkiger was dan ik.
Ik mocht een nieuw pak voor hem kopen...
en regelde een baantje in 't ziekenhuis.
Op zijn eerste werkdag, bracht ik hem weg.
Dat was acht jaar nadat Lara en hij uit elkaar waren.
Dus hij heeft haar nooit teruggezien ?
Dank je. Je bent erg goed voor me geweest.
Hij moet hebben geweten hoe ziek hij was.
Maar hij hield het voor zich. Hij hield veel voor zich.
Ik stond verbaasd hoever zijn reputatie ging.
Het was onmogelijk om aan zijn werk te komen.
Het werd afgekeurd door de partij.
Maar mensen die van poëzie houden, houden van dichters.
En niemand houdt zoveel van poëzie als een Rus.
Bent u Yevgraf ?
Ik ben Lara.
Ik kende haar naam van zijn gedichten.
Ik heb uw broer gekend. Ik heb uw hulp nodig.
Ze kwam naar Moskou om haar kind te zoeken.
Ik deed voor haar wat ik kon.
Ik wist dat 't hopeloos was.
Ik was een beetje verliefd op haar.
Op een dag vertrok ze en kwam niet terug.
Ze stierf, of verdween in een van de werkkampen.
Een nummer zonder naam op een verloren lijst.
Dat kwam in die dagen veel voor.
Hoe kwam 't dat jij kwijtraakte ?
Ik liep op straat... met mijn vader.
Niet je vader, maar Komarovsky.
De straat werd onder vuur genomen.
Explosies, instortende huizen...
Hij liet mijn hand los.
En ik was alleen.
Zou een echte vader zoiets doen ?
Mensen zijn tot alles in staat. - Het was Komarovsky.
Deze man...
was jouw vader.
Waarom geloof je het niet ?
Wil je het niet geloven ? - Niet als 't niet waar is.
Dat heb je geërfd.
Toen ik een kind was, wenste ik dat ik ouders had.
U kunt zich voorstellen hoe graag ik ouders wilde hebben.
Ik wilde sterven toen ik klein was.
Nu weet ik 't niet.
Ik kan hen van geen nut meer zijn, hè ?
Ik hoopte dat ik jou van nut kon zijn.
Wil je daarover nadenken ?
Het is in orde, David.
Werk je hier ? - Ja. Ik bedien de machines.
Welke machines ?
Die.
Zul je erover nadenken ?
Kun je balalaika spelen ? - Of ze kan spelen ?
Ze is een artieste.
Van wie heb je dat geleerd ? - Van niemand.
Dan is het een gave.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door :
SubtitleSync (http://www.subtitlesync.com.ar)